Het wrede van een verpleegkundige zijn met een ernstig rugprobleem: je weet net genoeg om te begrijpen hoe erg het nog kan worden. En niet genoeg om het te stoppen.
Ik begon met alles wat ik kende. Rekoefeningen. Afwisseling van warmte en koude. Ontstekingsremmers. Een oud TENS-apparaat uit de kast. Korte verlichting — op zijn best voor een paar uur. Niets blijvends.
Dus deed ik wat ik duizend patiënten had aangeraden: ik ging naar de huisarts.
Mijn huisarts luisterde geduldig. Deed een kort lichamelijk onderzoek. En zei wat ik eigenlijk al wist dat hij zou zeggen: "Mevrouw Van der Laan, dit past bij uw leeftijd. Blijf vooral in beweging. We beginnen met paracetamol en ibuprofen, en ik verwijs u door naar de fysiotherapeut."
De fysiotherapeut liet me oefeningen doen voor mijn core — oefeningen waarna ik dagenlang stijf was, zonder dat de zenuwpijn ook maar een millimeter verschoof. Twintig sessies. Zelf betaald. Ruim achthonderd euro. De therapeut deed zijn best. Maar het probleem lag dieper dan zijn handen konden reiken.
Ik ging terug naar de huisarts. Hij schreef spierverslappers voor. Die maakten me suf en wazig. De pijn bleef precies waar hij zat.
Ondertussen probeerde ik op eigen kosten een manueel therapeut. Twee keer per week. Het kraken en mobiliseren, twintig minuten iets dat aanvoelde als verlichting — en dan de terugrit naar huis. Tegen de tijd dat ik door onze voordeur stapte, was de pijn terug.
Na maanden aandringen kreeg ik eindelijk een verwijsbrief voor de neuroloog. Wachtlijst: negen weken. Negen weken waarin de pijn elke dag een beetje erger werd. Negen weken waarin ik 's ochtends op de rand van mijn bed zat en me afvroeg of dit de rest van mijn leven zou worden.
De neuroloog bestelde een MRI. Nog eens drie weken wachten op de uitslag. En toen de verwijzing naar de pijnpoli voor een epidurale injectie met cortison. Ik lag met mijn gezicht naar beneden op die koude behandeltafel en dacht: dit is het. Dit gaat het eindelijk oplossen.
De verlichting hield elf dagen aan. Toen kwam de pijn terug — erger dan daarvoor.